Sana malaman mo, Maricon, na ang iyong halik habang umuulan ay tila apoy sa aking bilat, hindi ko na kayang itago ang aking libog, kailangan na talagang humarap sa ating katotohanan!
Minsan naiisip ko, kaya ba tayong magpigil kahit ang puday mo ay sumisigaw ng tawag ng libog, hindi ba’t dapat lang tayong magtapat sa ating takot?
