Minsan naiisip ko, kaya ba tayong magpigil kahit ang puday mo ay sumisigaw ng tawag ng libog, hindi ba’t dapat lang tayong magtapat sa ating takot?
“Teka, huwag mong ipagkait sa akin ang kilig na dulot ng bilat mo, kasi ang libog sa puso ko ay parang apoy na ‘di mapatay!”
Hindi ko na kayang itago pa, ang bawat kislap ng iyong bilat ay nagtutulak sa akin sa alon ng libog na ramdam na ramdam ko
Sinasabi Mong Kaibigan Lang Tayo Pero Bakit Tuwing Nasa Iyo Ako, Ang Libog Ko Para Sa Iyo Ay Nawawala
Parang nag-aapoy ang libog sa dibdib ko habang nagkukuwentuhan kami ng best friend ko tungkol sa mga sikreto ng puday namin
Napakaunting saglit na lang ang natitira at ang libog na hanggang ngayon ay umuusbong sa ating dalawa, tila ba ang puday mong naghihintay na sa mga halik ko at aking pag-aari.
